De CITO is er toch voor onze kinderen.....en niet andersom?

Is de centrale eindtoets er voor onze leerlingen óf zijn onze leerlingen er voor de centrale eindtoets? Helaas bleek vorige week de laatste uitspraak waarheid te zijn. Onderstaande uitspraak plukte ik zojuist van de website van het CITO.

"In opdracht van het College voor Toetsen en Examens (het CvTE) ontwikkelen wij de Centrale Eindtoets. Deze toets geeft leerlingen, ouders en uiteraard de leerkracht informatie over een passend type voortgezet onderwijs. Om de prestaties van leerlingen objectief en gelijkwaardig te beoordelen is de toets op basis van wetenschappelijk onderzoek ontwikkeld."

De uitslag geeft mij ,de leerkracht, informatie over een passend type voor voortgezet onderwijs. In de meeste gevallen zal dat inderdaad kloppend zijn. Helaas moet ik wel mijn vraagtekens gaan zetten bij de resultaten bij 3 van mijn leerlingen.

3 leerlingen waren afwezig bij de afname van de tweede dag. Nou ja, eigenlijk waren er maar 2 leerlingen afwezig (ziekenhuis bezoek en begrafenis) deze dag.....totdat de pauze aanbrak. De leerling in kwestie had op dit moment de helft van de eindtoets gemaakt. Lekker buiten uitwaaien en energie opdoen voor het vervolg van de tweede dag. Tijdens het buitenspelen kwam ze ten val en verloor 1 tand en brak er ook 1 af. Dat was behoorlijk heftig, zoals je zult begrijpen. Vlot de nodige maatregelen getroffen: ouders bellen, tandarts bellen en de klas laten opvangen door stagiaire. Op het moment van schrijven gaat het naar omstandigheden goed met de betreffende leerling. De tand is geplakt en de ander is teruggezet. Over een tijd weten we pas wat het resultaat zou zijn.

Diezelfde middag uiteraard nog contact gehad met ouders. Naar omstandigheden ging het goed met haar. Ze maakte zich wel zorgen....over de CITO. Niet over haar eigen toestand, nee over CITO.

Inmiddels de handleiding erop nageslagen wat te doen als leerlingen afwezig zouden zijn. Ze konden het schriftelijke gedeelte inhalen tot en met dinsdag 28 april. Ik citeer uit de handleiding;

"Tijdens het inhaalmoment is de centrale eindtoets digitaal, ook voor de leerlingen die al een of meerdere taken op papier hebben gemaakt."

Tot nu toe nog niks vreemds. Ik vervolg.

"De gemaakte papieren taken komen voor deze leerlingen te vervallen."

En dat, dat vind ik wel vreemd. De leerling die gevallen was, die zou écht niet aanwezig zijn. Dat was 1 ding dat zeker was. Ze heeft dus 1,5 ochtend haar uiterste best gedaan, maar deze resultaten kunnen zo de prullenbak in. Ze moet na de meivakantie wel ,nogmaals, haar uiterste best doen om het digitaal te maken.
Lastig hoor. Lastig, om dit uit te leggen aan ouders.

Nu had ik nog 2 leerlingen die dag 2 hadden gemist. Op vrijdag hadden we Koningsspelen en de week erna zouden we vakantie hebben. Dag 2 inhalen ná dag 3, dat ging niet. Kortom, deze leerlingen zouden ook het digitale gedeelte moeten maken na de meivakantie en zij zouden dag 1 ook in de papierbak kunnen gooien. Slecht plan vond ik. Plan A was dus onacceptabel. Over naar plan B.
Beide leerlingen zouden starten met dag 2. Het wereldoriëntatie gedeelte zouden we schrappen voor beiden. Zo kon aan het eind van de ochtend nog iets worden gemaakt van de vorige dag. Als toetje zouden ze de he-le middag óók werken aan CITO. Iets beters kreeg ik niet verzonnen. Kiezen uit 2 kwaden.

Met beide voorstellen contact gezocht met de ouders van de leerlingen. Plan B kwam als winnaar uit de bus. Wat deze wijze van afname heeft gedaan met het resultaat, dat zullen we nooit weten.

Mooi dat je als school dan ook nog eens wordt afgerekend mocht je onder het gemiddelde scoren.
Gratis tip voor CvTE: zorg er gewoon voor dat kinderen het gedeelte dat ze hebben gemist digitaal kunnen maken in combinatie met het reeds gemaakte papieren werk.

Zo heb ik/hebben ouders tenminste het idee dat CITO er is voor onze kinderen en niet andersom.

De wereld in...

Of beter gezegd: in de wereld. Als leerkracht zijnde staat de hele dag in het teken van keuzes maken. Wat heeft dat ene kind nodig én wat bied ik aan? Zijn de methodes je uitgangspunt of ga je van gebaande paden af en kijk je verder dan de schoolmuren.
Vroeger gebeurde het op school. Je kreeg de kennis van je leerkracht. Dat was de bron waar het vandaan moest komen. De buitenwereld werd zo ver mogelijk van je vandaan gehouden. Vandaar ook de hoge ramen in het gebouw en de omheining in de vorm van een muur om de school.

Arnhem, 1928

Waarom denken we nog steeds dat wij ,de leerkrachten, nodig zijn om  tot kennis te komen. Ja, we zijn nodig om bepaalde voorwaarden te scheppen. Maar de utopie dat IK het middelpunt ben. Nee, dat echt niet. Leren is allang geen eenrichtingsverkeer meer. Dat doen we met én van elkaar. Peer-to-peer. Hier wat voordelen van het samenwerken:

• Samenwerken leidt tot betere resultaten.
• Het geheel is meer de som van de delen
• Mensen vullen elkaars competenties aan
• Samenwerken leidt tot een betere sfeer en verbinding van mensen www.hetcompetentiewoordenboek.nl/mensgerichtheid/week-12-samenwerken/

De voorwaarden, wat versta ik daaronder? Een omgeving creëren die kinderen stimuleert en zorgen voor activiteiten die betekenisvol zijn. De ruimte waar je dagelijks bent. Waar werk je zelf graag? Wat heb je zelf nodig om fijn te werken? Dat werkt ook zo voor onze kinderen. Niets zo deprimerend als een ruimte die niet stimuleert en die chaotisch is. Hij moet uitdagen. Fijn vinden om er te zijn. Dat heeft bijvoorbeeld Niekée (in Roermond) fantastisch goed begrepen. Vorige week er een ochtend mogen vertoeven onder de inspirerende leiding van Sjef Drummen. Ik kan iedereen aanraden om een keer bij deze school te gaan kijken.

www.niekee.nl

De activiteiten. Veelal ,ikzelf ook nog steeds, volgen we de methodes en staren we ons blind op de doelen die allemaal moeten worden gehaald. We vergeten daarbij het plezier van de kinderen dat nodig is om juist tot leren te komen. Het besef komt steeds meer en meer dat het anders kan óf anders moet. Veel initiatieven zijn in Nederland aan het ontstaan: leraren met lef, united4education, the crowd, Nederland kantelt etc. Zelf kun je ook aan slag. Kijken wat er speelt in de wereld en dat de school binnenhalen. Kinderen zijn de hele dag met de wereld en elkaar verbonden via sociale media en om 8.30 uur gaan we terug in de tijd. De tijd die we tegenwoordig school noemen. Zou het niet mooi zijn dat we daar het heden en de toekomst laten zien. Kinderen verwonderen.

Deze week was de eclips. Iets in de wereld wat je niet ongezien voorbij kunt laten gaan. Achteraf gezien, hadden we het best ongezien voorbij kunnen laten gaan. Er was immers to-taal niks te zien. De gebeurtenis heb ik aangegrepen om de kinderen via een twitterquiz kennis over te brengen. Via #clpsht was alles te volgen. De vragen, maar ook de antwoorden van de kinderen. Via de tool tagboard staat alles bij elkaar: https://tagboard.com/clpsht/search

De kennis was binnen boord en daarna was de praktijk aan de beurt. Middels een challenge gingen de kinderen aan de slag. Een challenge is meer dan alleen maar een opdrachtje.

'Challenges zijn aansprekende, concrete uitdagingen of belangrijke kwesties die leerlingen samen en met behulp van een specifieke werkwijze te lijf gaan. 
Bij Challenges wordt een beroep gedaan op  sleutelvaardigheden, kennis, waarden en attituden die vooraf zijn vastgesteld en waarop bij de afronding en presentatie wordt gereflecteerd en geëvalueerd. 
Kenmerkend voor Challenges is dat er steeds meerdere oplossingen mogelijk zijn, relaties worden gelegd, gebruik wordt gemaakt van ICT en een onderzoekende houding vraagt!'

bron: www.criticalskills.yurls.net

 De inhoud van de challenge (deze staat in de dropbox zonder de critical skills), het werkblad en de twitterquiz staan in deze dropbox.

Het geheel werd gefilmd met een drone. Deze drone is afkomstig van het Ixperium te Nijmegen. Frank Reinders heeft de contacten gelegd en zo kwam Dennis Dorpmans de drone besturen en zorgde zo voor prachtige beelden. Het geheel is in onderstaande video vastgelegd:

Vandaag is er geen boek aan te pas gekomen. Ikzelf stond niet in het middelpunt. Dat waren de kinderen, dat was de omgeving én dat was de uitdaging die ze kregen aangeboden.

Wat mij betreft staat morgen wederom de wereld centraal en sta ik met de kinderen met beide voeten op die aardkloot.

Feedback geven én ontvangen, kunnen bb kinderen dat?

De afgelopen weken hebben de kinderen gewerkt aan het kernconcept: klimaten. In groepjes gingen de kinderen aan de slag om samen met de 3 andere groepsgenoten een klimaatzone uit te werken. We kwamen samen overeen dat er 6 items beschreven moesten worden op de posters. Ze gingen op zoek naar de info. In een tijdsbestek van nog geen 2 middagen hadden ze fantastische producten gemaakt. Dat was prachtig. De weg ernaartoe was minstens zo waardevol, zo niet waardevoller. De kinderen uit de groepen 7 & 8 werken deze middagen samen. Alle groepjes hadden 2 groepsleden uit groep 7 en 2 leden uit groep 8. De posters werden vorige week dinsdag door de leerlingen beoordeeld middels een rubric. Mijn collega van groep 7 ,Hella Kuijpers, en ik hadden deze van te voren voor de leerlingen gemaakt.

"Een rubric is een middel om een product dat gemaakt is te beoordelen. Een rubric zegt meer dan slechts een enkel cijfer. Het maakt de leerling duidelijk wat goed ging en wat minder goed ging. Hierdoor kunnen leerlingen zichzelf nieuwe doelen stellen." Bron SLO

Hieronder zie je de rubrics zoals de kinderen ze gekregen hebben van ons. Lees iedere keer de omschrijvingen. Past de omschrijving bij de gemaakte poster: knip het symbool uit en plak het achter het juiste deelonderwerp. Alle groepjes kregen 3x een beoordeling. Leuk als ze dan een zon krijgen, maar ook een donderwolk voor hetzelfde item. Dat roept bij kinderen vragen op. Ze gingen dan ook verhaal halen bij het groepje dat had beoordeeld. Mooi dat het stof tot gesprek oproept. Zou dat ook zijn gebeurd als ze enkel een cijfer hadden gekregen voor hun werk?

De posters waren gemaakt. De week erna. Vervolg stap. Maak nu (met hetzelfde groepje) een poster a.d.h.v. een challenge. De uitleg van zo'n challenge staat hier beschreven.
Ook nu weer, prachtige resultaten. De rubric aangepast en ook nu weer de producten middels deze weg beoordeeld. Aanpassingen hadden we gedaan ook aan de hand van tips van de kinderen. Wat mis je nog, wat is onduidelijk?

Alle groepjes kregen ook vandaag weer de beoordelingen terug. De meest waardevolle tips werden op het bord verzameld en staan in de onderstaande link.

http://answergarden.ch/view/152445 

Tot slot maakten we de laatste slag met dit project. Hoe is nu JOUW deelname/inbreng geweest tijdens het proces? De kinderen kozen eerst voor zichzelf het juiste symbool dat stond voor hun deelname. Ze schrijven er ook bij wat er goed ging (What Went Well..) en wat er een volgende keer nóg beter zou kunnen (Even Better If...). Ze schrijven op losse blaadjes ook een beoordeling voor een ander op. Zo had je uiteindelijk 1x een symbool met daarbij uitleg hoe je jezelf zag én je kreeg 3x feedback van medeleerlingen. Ik heb zojuist de formulieren gelezen. WAUW. Wat gaaf gedaan zeg. Eerlijk en duidelijk, kunnen én durven kinderen te zeggen wat ze vinden.
Kijken wat het volgende kernconcept ons gaat geven!

Kinderen vinden het fijn om te ZIEN wat ze krijgen

We zijn een week verder. Carnaval lijkt al weer zo lang geleden. Een week waarbij we weer fanatiek hebben gewerkt met elkaar. Een week volop eigenaarschap, feedback, verantwoordelijkheid én bevlogenheid.

"De groene wand'. Werkte dat nou eigenlijk wel? Vandaag aan de kinderen gevraagd of de voorwerpen moesten worden verwijderd óf dat ze moesten blijven hangen. De items geven aan wat de te behandelen stof is in dit blok mbt: spelling, taal en rekenen. Ik hang de basis neer en de kids vullen aan. Zinnen, woorden en eventueel vragen die ze hebben. Dit laatste heeft 1 enkel kind gedaan. Super. Menig kind geeft gekeken naar de 'wizwijs' kaartjes. Ze geven duidelijk aan bij de feedback vandaag dat ze het prettig vinden om te zien wat ze hebben gehad en wat er komen gaat. Kortom, we zijn er nog niet mee klaar. De reis duurt voort.

Wat als kinderen ZIEn wat ze krijgen...

Ik speelde al langer met het idee. Nog meer inzichtelijk maken wat de lesstof is en wat er het komende blok aan bod komt.

Naast het benoemen van de doelen van de lessen tijdens de les en het oefenen van de stof op dat moment. Dit voelde zo tijdelijk. Kinderen hebben volgens mij behoefte om te ZIEn wat er gaat komen of te zien wat er aan bod is geweest. Nu krijg je als leerkracht vragen over de lesstof als deze aan bod komt tijdens een zelfstandig werkles. Is het niet krachtiger als leerlingen terecht kunnen op een plek waar ze zélf het antwoord kunnen vinden.

Ik heb van het komende blok van taal, spelling en rekenen diverse zaken opgehangen. Het is de bedoeling dat dit gaat groeien gedurende de tijd. Niet door mezelf, maar samen met de kinderen.

Spelling: hiervan zijn de categorieën opgehangen die worden aangeboden. Woorden die horen bij zo'n categorie kunnen door leerlingen worden genoteerd. Met de hand schrijven of met een woordcloud.

Taal: we werken o.a. met woordenschat en taalbeschouwing. Deze 2 zaken zijn terug te vinden op het bord. De woorden die ze moeten beheersen heb ik zelf geplaatst. Wellicht komen hier voorbeeldzinnen bij te staan, tegenstelling, synoniemen of tekeningetjes. Het andere onderdeel is taalbeschouwing. Hier valt woordontleding of zinsontleding onder. Voor de woordsoorten heb ik de diverse woordsoorten met afkortingen opgehangen. Op dit moment is nog niet helder welke woorden hier onder vallen. Kijken of ze zelf dit kunnen/gaan aanvullen.

Rekenen: Onze methode werkt met een voortgangstoets en een herhalingstoets. Wat als ik nu eens de sommen ophang van de herhalingstoets? Dan weten de kinderen welke lesstof ze moeten beheersen met de voortgangstoets. Dit lijkt me met name voor de zwakke rekenaars fijn. Je kunt zelf kijken vóór de afname van de toets of je de lesstof beheerst.

Ik denkt dat het werkt. Dat het dynamisch zal zijn. Laat het bord maar groeien.

De verschillende gebieden worden aangegeven met een aparte kleur. Achter in de klas heb ik een groene wand, lastig om hierin punaises te steken. Spijkers blijven prima zitten. Over de spijker kan ik een klem schuiven. Dan is het na een blok ook gemakkelijk om het bord te verversen. Voor de komende blokken heb ik de te vullen spullen al klaargelegd. De kids zijn hierna aan zet. Go, go, go.

360 graden feedback

Moet je ook eens proberen. Feedback vragen aan de kinderen uit je klas. Levert de nodige info op.

Iedere leerkracht bedenkt wat het beste is voor zijn leerlingen. We observeren, gaan in gesprek met de kids en middels een toetsje kijken we of de aangeboden lesstof is blijven hangen. Ons handelen komt voort uit hetgeen we zien of wat we denken te zien. Ik vroeg me laatst af wat de kinderen van groep 8 graag wilden behouden van het lesgeven en wat ze graag anders willen zien. 2 grote meesters kwamen op papier te staan. Deze werden in de klas op de grond neergelegd en schrijven maar. In de een wat moest blijven en in de ander wat ze graag anders zouden zien.

Er werd al snel duidelijk dat ze meer wilden behouden dan dat er moest veranderen. Logisch, ze weten wat ze hebben en weten niet wat er allemaal mogelijk is. Naderhand de kaartjes langsgelopen. Lekker samen om de meesters heen zitten. Tot slot kwam er nog een derde meester bij. De groene kant  werd beplakt met uitspraken: dit moet blijven. De rode kant: het zou fijn zijn als.... Lastig als het ene kind méér met computers wil en het andere kind juist minder. Daar gaan we ook vast wel uit komen.

  

 

De poster met daarop de uitspraken van de kinderen wat moet blijven/mag veranderen hangt groot in de klas. De komende weken gaan we kaartjes verhangen of zelfs toevoegen. Over een tijdje maar eens kijken waar we staan.

En zo is het maar net Noël. Dank je voor je feedback.

I KANtelen in 1000 dagen

Gisteravond naar een bijeenkomst geweest van United4Education. Veel voorbij zien komen op twitter, vernieuwde website bezocht. Een en ander was me wel duidelijk, maar ik kwam niet tot de kern. Transitiepaden? Kon me geen beeld vormen. Gelukkig werd de avond gestart met de uitleg van deze paden. Vorig jaar was de start van dit geweldige initiatief. De gemaakte vorderingen werden van enkele paden getoond. Waar zijn we als transitiepad mee bezig en wat stellen we onszelf als doel? Verbinden, verbinden en nog eens verbinden. Dat is hetgeen elk pad doet.
"De leerling centraal", "de leraar in zijn/haar macht", "zinvolle verbindingen met ouders" en "YOUth4education". 4 van de (nu) in totaal 9 paden. Ze werden allemaal kort aangetipt. Te veel om te vertellen en te weinig tijd. De regie werd strak in handen gehouden door Sandra Verbruggen. Alle paden worden door enthousiaste/bevlogen mensen die het onderwijs een warm hart toedragen bewandeld.

Meer info over de transitiepaden lees je hier.

Het onderwijs kantelen..... en dat in 1000 dagen. Lukt dat? Als je er niet aan begint, gaat dat zeker niet lukken. I KANtelen is wellicht een leuke slogan.

 Ik ga maandag in mijn klas maar weer eens kritisch vragen wat de kinderen willen behouden van het huidige onderwijs dat ze krijgen en wat ze graag willen veranderen. Samen de dialoog aangaan. We zijn samen de reis aangegaan enkele maanden geleden. Tot op heden al veel avonturen ondernomen, maar ik voorspel op korte termijn nieuwe prachtige ervaringen.
I KANtelen.